به خاک آمدم که بمیرم... نشد... به افلاک شدم که بمانم... نشد... در هوای تو به پرواز در آمدم... هوایی تو شدم... به هوای تو سر به هواترین بی هوای عالم و آدم شدم... تعبیر ِ این آیه ی تاریک را کسی نمی داند؟؟؟ تعبیر "من" را که از لابه لای انگشت های خیس خداوند چکه کرده ام... تعبیر ِ حرفهای دختری را که می تواند به "عشق" آلوده نباشد... به "عشق" تطهیرش کرده باشند...
